Het was fantastisch en ook het weer was geweldig! Dit jaar hebben Mariska en ik het georganiseerd, dat wil zeggen, vooral de inhoud van de vrijdag- en zaterdagavond. We hadden iedereen gevraagd om een stukje voor te bereiden van ongeveer 5 minuten, waarin iedereen zich presenteert. We zijn dit jaar verdubbeld, wat betreft het aantal leden, dus vonden we EXPRES JEZELF als een geschikt thema. Het was echt gaaf om te zien wat iedereen ervan gemaakt had. Ik ben echt blij, dat ik mijn videocamera mee had, waardoor we nog veel kunnen nagenieten. Gisteravond is het gelukt om alles op dvd te zetten en het ziet er (al zeg ik het zelf) echt heel leuk uit.
Aukje, Anne, Larissa, Franka, Mieke, Noor, Nirma, Vincent, Piet, Mariska en ik waren mee. Het begon de heenweg al met veel vrolijkheid. We zouden rond 16.00 uur vertrekken, maar doordat de NS weer eens vertraging had en niet duidelijk communiceerde had Franka wat vertraging, maar ongeveer een uurtje later vertrokken we. Ik vond het niet zo erg, want nu had ik Jeroen nog even gesproken en gezien, voordat we gingen. Maar ik zal niet te lief over Jeroen praten, want dan begint Anne straks weer....(hahahaha) In de auto luisterden we naar muziek en hadden we een hoop lol met het vertalen van de liedjes in het Nederland. Zo werd 'Belfast child' een heel ander lied: 'Als het Bijlmer kind opnieuw zingt' klinkt gewoon veel minder mooi, als je het mij vraagt, maar het is echt grappig als je dat meezingt. En wat dacht je van: 'Neem altijd het weer met je mee' (always take the weather with you).
Bij de Borckerhof aangekomen keken we onze ogen uit en ik gebruikte vooral mijn oren tijdens het filmen van de omgeving. Het leek wel over de vogeltjes in Drenthe veel vrolijker fluiten. Ik vond het echt een prachtgeluid en genoot er vollop van - wat wel als gevolg heeft dat wat ik gefilmt heb een beetje eentonig lijkt. Maar als je niet zo zeer op de beelden let, maar naar de vogeltjes luistert, geniet je er vast meer van :-)
We kregen van Anne onze sweaters van Expreszo. Daar hebben we het hele weekend al veel aan gehad. Ze zitten echt geweldig! En zijn ze niet prachtig?
Die avond introduceerde Mariska (en ik als haar assistent) de avond door zweverig te beginnen in een kring. Het is moeilijk uit te leggen, daar had je gewoon bij moeten zijn, maar het was echt leuk. Nadat Mariska ons teruggebracht had in de realiteit startte we echt. We zagen alle voorbereidde stukjes en ik kwam tot de conclusie dat 5 minuten te kort is voor theatermensen. Anderen mensen beginnen, naar mijn idee te zuchten als ze horen dat ze zichzelf moeten presenteren in 5 minuten. Theater mensen zuchten ook, maar juist omdat ze zich afvragen hoe het ze gaat lukken in 5 minuten. Waarom niet langer? Het is ook niet iedereen gelukt, maar het waren prachtstukjes. Wat mij betreft hoefden ze ook niet korter. Ik vond het geweldig om te zien hoe iedereen zichzelf liet zien op een manier, die bij hem of haar paste. Echt heel goed!
Mieke introduceerde zichzelf in een lied, dat ze zelf begeleide op haar mondharmonica en Larissa ondersteunde op haar gitaar. Het swingde (zeg je dat zo?) erop los. Mieke heeft in een jaar (?) tijd echt een hoop geleerd op de mondharmonica! Noor intervieuwde zichzelf aan de hand van vragen, die wij de avond ervoor (tijdens training) op een briefje geschreven hadden). Ze was de interviewer, maar ook zichzelf. Echt leuk om te zien hoe ze er een komedie van maakte door als ze zelf antwoord had gegeven, weer op de andere stoel te gaan zitten en te zeggen: 'Wat leuk!' Aukje liet haar kwetsbare kant zien en vertelde ons hoe blij ze was, dat ze iedereen in de ogen kon kijken, ik kreeg een brok in mijn keel. Piet zong over de modder aan zijn learze op z'n West Fries en zong als Buster van Tijn, dat hij een beetje misselijk was. Beide keren met achtergrond koor (Franka twee keer, de eerste keer met Mieke en vervolgens met Anne). Ook vertelde hij over Marian Milatz. Zij heeft namelijk ook op Expreszo gezeten en was net als Piet, een lid van het eerste uur. (slik, slik). Ook bedankte hij ons voor de steun aan hem vorig jaar. Hij eindigde met de wens dat dit een geweldig weekend zou worden en volgens mij is dat uitgekomen ;-) Larissa had ook een lied, waarin ze de testement van haar jeugd opmaakte. Ze liet van alles na aan haar moeder, stiefvader Tedje, haar zussen, vrienden, kat, vogeltjes en ons. Een zin uit haar lied (ongeveer) 'Elke week improviseren in een groep, dat is leuk, hoewel geen mens er wat aan heeft' (hahahahaha) 'Dat zijn theatersport herinneringen, die neem je mee, zolang je leeft' (klap, klap, klap, klap). Anne had een verhaal ingesproken op bandje met achtergrond muziek en geluiden. Hij vertelde over hemzelf en welke rol toneel in zijn leven speelde en speelt. Franka en ik stonden hem (op zijn verzoek bij) we waren klasgenoten, die hem uitscholden, omdat hij alles zo goed wist, inclusief de abcformule. Uiteindelijk bedankte hij ons omdat hij door theatersport met ons zijn ontspanning vindt. Franka presenteerde zichzelf aan de hand van allerlei voorwerpen en teksten op bordjes. Eigenlijk moet je dat gewoon zien. Ze deed dat op een liedje, maar ik weet even niet hoe de zanger heet en wat de titel van het liedje is, sorry. Ik zal het haar vragen. Daarna kwam ik met mijn stukje. Ik liet hen een kijkje nemen in mijn leven aan de hand van de verschillende rollen, die ik ben. Trajectbegeleider, vriendin en familielid, musical ster en Expreszo lid. Dat vatte ik samen in een limerick. De rest zong leuk mee met het refrein: la, la, la, la, laa, la (2x). Vincent presenteerde zichzelf ook aan de hand van verschillende voorwerpen. Hij stalde ze uit op tafel, liep er omheen en vertelde over zichzelf en wat hij in zijn leven meegemaakt had en wat hem bezig hield. Mooi om te horen vond ik zijn affiniteit met zwerfjongeren. In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met een hotel, waarin ze werken, studeren en eventueel wonen. Echt een geweldig en mooi initiatief. En dat Vincent zo'n goede verteller was, had ik ook niet verwacht. Ik was geboeid van begin tot eind. Nirma verzuchtte dat ze vijf minuten zo weinig vond en vertelde over haar droom om later naar Afrika te reizen, daar als verpleegster mensen te helpen aan een goede gezondheid. Daar leeft ze dan nog lang en gelukkig met haar zwarte ridder en halfbloed kindjes. Mariska sloot af door in eerste instantie haar feestkant te laten zien. Ze maakte zichzelf op voor een spiegel, zorgde voor een sexy outfit en danste op het nummer van madonna 'Expres Yourself' Vervolgens liet ze haar kwetsbare kant zien door een prachtig melodietje te laten horen, op een mini instrument, waarvan ik even de naam niet weet. Heel mooi om te zien. Verder hebben we die avond nog wat gedanst en gezongen. Rond half vier lagen we in bed.
Zaterdag overdag hebben we, na een heerlijk ontbijt, een lange wandeling gemaakt door het bos. En als ik zeg lang, bedoel ik ook echt lang. We raakten onderweg de weg een beetje kwijt, ondanks de kaart, die we mee hadden. Hierdoor werd het uiteindelijk een wandeling van ongeveer vier uur. Tussendoor hebben we op een terrasje gezeten en genoten van een heerlijke ijscoupe. Ik had een dame blanche. Heerlijk!!! Onderweg heb ik weer flink genoten van de omgeving, de volgels en andere dieren. We zagen nog twee schotse hooglanders pootjebaden in een meertje. Tijdens zo'n wandeling praat ik meestal niet zoveel, maar ik heb wel geluisterd naar de verhalen van o.a. Mieke, Franka en Vincent (en ook wel gereageerd hoor :-) Ja, ik heb er echt van genoten.
Mijn spieren vonden het alleen wat minder en helaas stak mijn hooikoorts of wat het ook is, de kop weer op. Mijn ogen begonnen te prikken, neus begon te jeuken en ik begon te snotteren. Ik begon me steeds beroerder te voelen, maar heb volgehouden. Teruggekomen was ik echt blij toen we uiteindelijk het meegebrachte badje neer hadden gezet en zelf konden pootje baden.
Mieke nam de jaarlijkse traditie wat serieuser en naam een 'duik' in het badje. Volgend jaar toch maar weer een locatie dichter bij het IJselmeer of Noordzee? Vincent bereidde die avond een heerlijke maatijd voor ons met heerlijke eieren, pizza's en salades. Heerlijk!!!!
's avonds streden we in tweetallen voor de E-factor. We deden dat in de vorm van goede scene, slechte scene, maar dan andersom. Mariska had een a-4tje gemaakt met theatersport vaardigheden erop. Wij kozen daaruit onze kwaliteiten en uitdagingen. Vervolgens kozen we een uitdaging om mee aan de slag te gaan. In de slechte scene lieten we zien, waarom de uitdaging bij ons paste en in de goede scene probeerde we het zo goed mogelijk te doen. Uiteindelijk won het duo Aukje en Anne. Franka had dit, als fantastisch jurylid, in overleg met ons geconcludeerd, nadat ze iedereen gevraagd had wie volgens hem/of haar de winnaars zouden moeten zijn. Anne zijn uitdaging was het spelen van een foute, hoge status, man en dat deed hij echt heel goed. Dat hebben we de rest van de avond geweten ook. De ene foute opmerking na de andere kwam uit zijn mond. Ik ging rond 0.30 uur mijn bed in, maar sliep enkele uren later. Ik geloof dat ik in slaap ben gevallen tijdens een spel, waarin we dierennamen noemde. Giraffe - Eend- Duif, enz...
De volgende ochtend pakten we na een goed ontbijt onze spullen in. Met Anne, Piet, Vincent en Franka maakten we nog een korte wandeling. Het was de bedoeling dat we naar een bepaalde heuvel zouden gaan, maar die was er niet meer. Vervolgens ruimden we op en leverde ik de sleutel in. Ik bedankte de eigenaar en we gingen weer op huis aan.
Dit weekend was echt fantastisch. Ik geniet nog na, o.a. door de filmpjes en foto's en ik zit nu al uit te kijken naar volgend jaar.
Volgende keer weer meer!
Afgelopen zaterdag waren Jeroen en ik een dagje naar Garderen, naar Ria, Bram en Shanty! Het was, net als de vorige keren erg gezellig en we hebben ook weer een stukje gewandeld. Omdat ik sindskort een nieuwe fotocamera heb, waarvan de accu het beter lijkt te doen, dan bij mijn vorige camera, schoot ik de ene na de andere foto. En vooral Shanty bleek best fotogeniek te zijn :-D.
Ook zijn twee personeelsleden Barnaby Tucker en Cornelius Hackl ervaren dat. Zij en Horace belanden in de hoedenwinkel van mevrouw Irene Molloy in New York. Irene is een vrouw waar Horace Vandergelder zijn oog op heeft laten vallen en Dolly zou hen wel even 'ritselen' natuurlijk. Kortom een geweldige voedingsbodem voor allerlei verwikkelingen, verliefdheden en misvattingen die zijn hoogtepunt bereikt in de restaurantscène in het tweede deel. In het Harmonia Garden restaurant krijgt een ieder onder het toeziend hoofd van gerant Rudolph Reisenweber wat hem of haar toekomt.
Mijn vakantie is weer voorbij. Dit jaar gingen de vrije dagen best snel voorbij. Alleen de laatste anderhalve week duurde wat langer, maar toen hebben we eigenlijk niets gedaan. Vooral vanwege het slechte weer. Het kwam met bakken naar beneden. Op zondag 8 juli viel dat eigenlijk behoorlijk mee. Toen zijn we saampjes naar het IJsselmeer gegaan en hebben genoten van het mooie uitzicht op het prachtige meer, dat ooit een zee was!!
Tja, dat is Nederland!
Vanaf 22 juni tot en met 29 juni zijn Jeroen en ik op vakantie geweest naar Portugal en natuurlijk hebben we enorm genoten. Tijdens de heenreis hadden we eerst wel wat vertraging, vanwege een blikseminslag in het vliegtuig, terwijl wij erin zaten. Jeroen heeft op zijn weblog hierover vertelt. Maar uiteindelijk zijn we met een ander toestel wel naar Portugal gevlogen en heb ik onderweg wat foto's gemaakt van een prachtige zonsondergang.
gezeten (Jeroen meer indirect vanonder de parasol), maar de zee, daar hebben we amper in gezwommen, want die was ontzettend koud!!! Jeroen heeft enkele keren een duik genomen, maar rende dan snel weer terug naar de handdoek. Ik kwam niet verder dan alleen pootjebaden. Bovendien zouden we 20 euro per dag kwijt zijn als we samen onder een parasol, ieder op een ligbed wilde liggen. Dat tikt wel aan! Maar we hebben tijdens de vakantie wel heerlijk gezwommen hoor..... in het zwembad bij het hotel. Het was niet echt groot, zo'n 15 meter, maar het water was lekker fris (al was dat ook in het begin wel wennen) en we konden (gratis) gebruik maken van ligbedden en parasols, dus dat was echt genieten. 
Daar moesten we nog een tijdje wachten op de andere Jeep en kon de Jeepsafari uiteindelijk starten. Het was wat meer bewolkt, waardoor de kans op verbranden wat kleiner was. Met de jeep reden we door diepe dalen, soms riviertjes, die de ene keer droog stonden (volgens de chauffeur hadden de vissen het water opgedronken, hahahaha), de andere keer gevuld waren met toch nog wat water en soms reden we over hoge bergen met een fantastisch uitzicht. Een keer overdreef de chauffeur wat en vond een medepassasier, een meisje uit schotland, dit wat te eng, ze begon te huilen, maar gelukkig gingen we snel alweer op veiligere stukken rijden. Jeroen en ik vonden het allemaal erg gaaf. 
Opvallend was dat er veel honden rondliepen. Vaak hoorden ze wel bij mensen, maar soms liepen ze ook gewoon los op de weg, zonder dat duidelijk was, waar de woonden. We hadden ook stops onderweg. We bekeken o.a. kurkbomen en bezochten een honingmakerij. Daar proefde Jeroen iets, wat vuurwater werd genoemd (zie de foto voor zijn reactie). Ook zwommen we in een riviertje, tijdens de lunch aten we in een restaurantje en we zagen hoe manden gemaakt werden. Maar het meest gaaf was het scheuren over de weg, over wegen vol stenen, door smalle straatjes, heel erg hoog en ook heel erg laag. Ja, het was een jeepsafari, zoals hij hoort te zijn!
Dat werd tien minuten later. Achteraf gezien valt dat wel mee, maar we hadden wel even de zenuwen, toen we daar voor het hotel stonden te wachten. Natuurlijk net, toen ik mijn mobiel uit de hotelkamer wilde halen, om onze contactpersoon van Jiba te bellen of smsen, kwam Jeroen achter me aan, dat de bus inmiddels geariveerd was. Al met al waren we nog ruim op tijd bij Zoomarine. Het park was net open gegaan. We hebben 4 van de 5 shows bekeken. Als eerst de roofvogel show en we denken dat we neefje Tim erg blij kunnen maken met de foto's en video opnamen, die we hebben gemaakt. Al was het soms wel moeilijk om de uil, arend of gier te pakken te krijgen op het schermpje. Gelukkig stonden ze ook wel eens stil.
weer fantastisch om te zien. Je kon er ook zwemmen met dolfijnen, maar dat hebben we niet gedaan, maar als ik ooit nog eens de kans krijg, wil ik het zeker gaan doen. Jammer alleen dat het vaak zo ontzettend duur is. Tussendoor hebben we tijdens de lunch een heerlijke pizza gegegeten. Vervolgens volgden we het verhaal van de formule voor een gelukkig leven, tijdens de seals en sealions show! Leuk om te zien dat die beesten zo menselijk reageren, door achter iemand aan te sluipen of een soort boer te laten. Dat was echt lachen. De laatste show was de 4D show, die te vergelijken was met de show, die ze bij de efteling afspelen. Erg grappig, vooral het moment dat je druppels in je gezicht voelt, zogenaamd van de IJsbeer, die moet niezen! Na deze show hebben we nog wat rondgeneusd in het souveniers winkeltje en heb ik nog een T-shirt gekocht. Ook kochten we de foto, die tijdens het binnenkomen in het park werd gemaakt. 
De andere dagen hebben we heerlijk relaxed bij het zwembad gelegen, af en toe een duik genomen, gezwommen, gelezen en gezont!!! Een dag waren we zelfs de eersten in het water. Dat was op en top genieten. Ook spraken we een paar keer met een Nederlands gezinnetje, waarvan de man een bakker bleek te zijn, waar ze Digi weegschalen hadden, dus een klant van Jeroens werk! Soms is het wereldje klein. Af en toe stond er wel wat meer wind, maar in de zon hadden we daar absoluut geen last van. 
avonds, Portugese tijd. In Nederland is dat half 9 's avonds. De eerste paar keren begonnen onze magen flink te knorren. Later viel dat mee, omdat we 's middags wat later gingen lunchen in de snackbar van het hotel. Dus ging het prima! Het eten was wat sobertjes, maar prima te eten. Niet elke avond patat, maar ook andere aardappelgerechten, rijst en/of pasta. Ook het ontbijt was goed met croissantjes, bolletjes, brood en als beleg jam, kaas, ham, komkommer en/of tomaat. We hebben ervan gesmuld. 
Ook dit jaar gingen we met Expreszo (theatersportvereninging) een weekend weg. We hadden een boerderij geboekt in het autovrije dorp Orvelte (Drenthe) De Borckerhof. De zelfde boerderij waar Lama's gezocht, de bonte avond is opgenomen.
Mieke nam de jaarlijkse traditie wat serieuser en naam een 'duik' in het badje. Volgend jaar toch maar weer een locatie dichter bij het IJselmeer of Noordzee? Vincent bereidde die avond een heerlijke maatijd voor ons met heerlijke eieren, pizza's en salades. Heerlijk!!!!
Gisteren kwamen Jeroen en ik op het geweldige idee om een strandwandeling te maken. We hebben het tijdens vakanties wel vaker gedaan, maar nog nooit in Nederland, dus dat werd wel een keertje tijd, vonden wij. Het weer was niet denderend, maar het zou in de loop van de dag opklaren, dus we vertrokken met de auto naar Schoorl. Het was de bedoeling om ergens in de buurt van het klimduin te starten met wandelen, of om daar de auto ergens te parkeren en dan naar het strand te lopen. Ondanks de Tom Tom konden we het klimduin echter niet vinden, maar we hebben ook niet echt ons best gedaan om het te vinden. We wilden een strand wandeling maken, dus dan kom je daar ook wel door bordjes met 'strand' erop te volgen. Dus dat kwam helemaal goed. Alleen weet ik nu dus niet of we bij Schoorl, Bergen of ergens anders over het strand gewandeld hebben, maar zoals ik al zei, maakt dat niets uit. Bij een strand tent namen we een coupe ijs en vervolgens hebben we een stukje gewandeld en af en toe ook stil gestaan en genoten van het uitzicht en alles wat er in en om het water gebeurd. We zagen een hoop kwallen en ander watergedierte. Het waaide enigszins, net lekker genoeg, om goed uit te waaien. Het was een heerlijke wandeling en we hebben al besloten dat we dit vaker gaan doen!!
